10 Ocak 2012 Salı

Seni Yıkan O Dozerin......



Tam bir sene geçti üzerinden.. Acısıyla, tatlısıyla, sevinciyle, kederiyle, hüznüyle, mutluluğuyla... Ama tadı yoktu. Tarifi imkansız bir yere yolladılar bizi. Mecidiyeköy'ümüzden yuvamızdan ayırdılar. Hele yıktılar seni... Görmüyorum artık seni her karşıya geçişimde. Ya da Mecidiyeköy'e işim düştüğümde önünden geçemiyorum senin. Numaralı Tribün girişindeki tabela yok artık. O efsane tabelaya bakamıyorum. O güzel eğimli çatın yok artık hiç bir yerde. Kapalı'dan haykıramıyorum GALATASARAY için. Eski Açık 'Sarı' demiyor artık çünkü yok. Yeni Açıkta tokmak fırlatılmıyor artık bağırmayana. Oysa ki sen ne devleri gömdün çimlerinin altına. Efsaneydi hatta her biri. Ne geri dönüşler yaşadık seninle. Milan'ı son dakikalarda yıktık. Real Madrid'i bozguna uğrattık. PSG, Barcelona, Neuchatel, Monaco.... Ve daha niceleri... Artık senin çimlerinin üzerinde diz çökmüyorlar.

Bize 'Efsaneler Ölmez, Sadece Şekil Değiştirir' dediler. Şeklin değişti, adın var hala ama gerçek Ali Sami Yen? Kokusu, merdivenleri, kuyruğu, kırık ve pis koltukları, çatısındaki yazısı, pankartları ve her maç dalgalanan o bayrakları yok artık!

Tarih bile biliyordu senin 1 numara olduğunu. Öyle bir günde son verdik ki sana tarh sadece 1'lerden oluşuyordu. 11.1.11!

Hadi hepsini geçtim, ben ileride çocuğum olduğunda götüremeyecek miyim sana? Eski Açık'ta 'Sarı' diye haykırtamayacak mıyım? Kapalı'da omuz omuza tezahürat yapamayacak mıyım? Hepsinden önemlisi ona sende tek bir maç bile izletemeyecek miyim?

Seni yıkan o dozerin ben ANASINI SİKEYİM!


Ve 'A'nılardır 'S'eni 'Y'aşatacak!!!

1 yorum:

  1. Resimler yeter sadece Sami Yen'i özlemek,görünce üzülmek için...Ne olursa olsun alışamayacağım yeni stada..

    YanıtlaSil